SIDELINE?

 Bro. Nino Gaton

    Limang daang taon na ang nakalipas ng ipinalaganap ang Kristiyanismo sa Pilipinas noong 2021, at naging tagumpay ang misyong ipinagkaloob ng mga misyonero sa ating bansa. Sa kabila nito, maraming isyu ang kinakaharap ng Simbahan na sa ngayon ay patuloy pa rin ito magpahanggang ngayon, sa katunayan noong 1991 ay nagkaroon ng Ikalawang Konsilyo Plenaryo sa Pilipinas upang mapag-usapan ang responsibilidad ng Simbahang Katoliko sa Pilipinas ang mga suliranin na pinag-uusapan at binigyan ng mga hakbang o plano upang mas mapalawak at mapalalim ang pananampalatayang Katoliko. Sa kabalintunaan, may tanong na aking tatanungin patungkol dito, "natupad ba ang hangarin ng PCP II makalipas ang tatlong dekada?" 

    Ang kalagayan ng Simbahang Katoliko ay marami pa ring suliranin na kinakaharap makalipas ang limang daang taon; una sa lahat, sa mga far-flung areas , ay malayo pa rin ang kanilang Parokya o Kapilya na maari nilang dadaluhan ng banal na misa na hindi maabutan ang pinakamalapit na Simbahan sa kanilang lugar na kung saan ay sila ay maapektuhan ng mga pundamentalista o mga kaaway ng Simbahan na sumama sa kanilang bagong tatag na Simbahan na mas lalong pinagdududahan ang kalagayan ng Simbahang Katoliko sa Pilipinas.

    Sa Diyosesis ng Marbel, ay hindi gaano lumalakas ang pagpapalaganap ng ebanghelisasyon dahil ang Basic Ecclesial Communities ang pinananaig at mga Ministriya ng Simbahan ang kanilang mas prayoridad ng Diocese. Samakatuwid, halos kakaunti lamang na sa halip religious organizations ang tawag sa mga organisasyon ng Simbahan ay dapat tawaging Catholic lay organization na mas lalong mapalawak misyon sa mga mananampalatayang Katoliko na hangad namin ang pagbabago sa Obispo ng Marbel na mas mainam na palawakin pa rin ang ebanghelisasyon at misyon na pinagkaloob ni Kristo para sa kapakanan ng mga mananampalataya, maitanong din sa mga Marbeleño ng taga-Diocese of Marbel, "Kung pinakamahalaga sa Diocese ang mga ministriya o prayoridad ang Basic Ecclesial Communities, malaking tanong ang aking maitatanong, sapat nga ba ang ginagawa ninyo sa mahal kong Diocese upang mapalawak ang pananampalatayang Katoliko?"

    Ikukumpara natin sa pamahalaan ukol sa problema na dapat harapin ng gobyerno sa tingin ko may iilan na tinutugunan ng gobyerno ang pangangailangan ng mamamayan. Samakatuwid, ang iilan ay hindi rin sapat na saan ay masasabi rin natin na dahil sa bilang ng populasyon ng ating bansa. Bukod dito, ang civil society groups ay may mahalagang papel na ginagampanan ng sambayanan upang matugunan ang pangangailangan ng bawat Pilipino sa adbokasiya na pinagkaloob para sa kabutihang panlahat ng bawat Pilipino. Sa Diyosesis ng Marbel ay mas lalong hindi sapat na matugunan ng simbahan ang mga gawain na makabubuti sa mga mananampalatayang Katoliko, kung maghahari ang mga ministriya o mga Basic Ecclesial Communities ng Simbahan. Ito rin ang panawagan ko kay Bishop Cerilo Casicas ng Marbel kung mababasa man itong artikulo nawa'y ang aking panawagan ay sana baguhin sana ang ating Diyosesis sa isang transpormasyong makatutulong ang Catholic lay organizations sa misyon na pinagkaloob ni Kristo alang-alang sa mga mananampalatayang Katoliko.

    Sa kabilang banda, isa sa layunin ng PCP II ang adbokasiya lalo na sa Katesismo at Apolohetika na isa sa mga pinupunto sa naturang artikulo na aking tinututukan. Ayon sa Ikalawang Konsilyo Plenaryo ng Pilipinas sa Acts # 222, ay nakasaad na, "Faced with these realities, there is need of widespread catechesis and apologetics. We need not apologize for apologetic catechesis. Since its bird Christianity has been subject to attacks from which has had to defend itself, Jesus had to answer objection to His teachings, as the Gospels testify, St. Paul had t answer early Christian errors, and charged his disciple to protect the faithful from them while keeping pur the deposit of faith." Apologetics has always been part of the pastoral and theological tradition of the Church. We must today be willing and able to defense our teachings in public fora, and we need to equip the faithful so that they can defend their faith." Samakatuwid, maraming mga kinakailangang paraan upang gawin ang mga nararapat na gawin upang mapatibay ang pananampalatayang Katoliko - higit na riyan ang pagkakatatag ng organisasyon na makatutulong hindi lamang makikinig o binabasa ang mga turo ng Simbahang Katoliko o Katesismo at Apolohetika, kundi ay dapat matulungan ang mga nauuhaw sa katotohanan na palalimin ang kanilang pananampalatayang Katoliko na saan tinatawag tayo bilang katuwang na pagkapari ni Kristo.

    Sa katunayan, ang organisasyon ng Catholic Faith Defenders na pinamunuan ni Atty. Melquiades S. Caumeran, Sr. - ay isa sa mga organisasyon na magpahanggang ngayon ay nananatiling naitatag upang ipagpapatuloy ang misyon ng pagpapaliwanag at pagtatanggol sa pananampalatayang Katoliko. Subalit, ika nila malawak na ang Catholic Faith Defenders sa buong bansa at sa buong mundo, ngunit sa kasamaang palad, may nakikita rin ako ng problema. Noong 2023 ay iprinisenta ang istratehiyang mapa ng Catholic Faith Defenders na saan ay akmang-akma sa Constitutional and By-Laws ng organisasyon, sa Artikulo III, Section 3 ng Constitutional and By-Laws ng organisasyon ay nakasaad, "The application for membership shall be made in writing on a form provided for the purpose and shall be filed with the parochial chapters where the applicant is actually residing." Sa madaling sabi, ay ibig sabihin ay ang membership kung  ay dapat magsisimula sa pagkakatatag ng Parochial Chapter kung saan siya nakatira ngunit kahit nakatira ako sa isang lugar ay hindi ako nababatay diyan ang basehan ng pagkakasapi ng organisasyon dahil kung saan ako nakatira ngunit malaking tanong ng Catholic Faith Defenders lalo na sa mga Board of Governors na pinamunuan ni Bro. Ryan Mejillano at ang dating Pangulong Ramon Gitamondoc. Dahil nga ni katiting na dapat sundin ang nakasaad sa Constitutional and By-Laws ng organisasyon ay masasabi natin na sapat na ito upang palawakin ang organisasyon ng Catholic Faith Defenders na ang misyon ay maipaliwanag at maipagtanggol ang pananampalatayang Katoliko na kung saan ako ay naghahangad na maging kasapi ng organisasyon? 

    Sa aking pananaliksik tingnan natin ang mga Parokya sa Pilipinas na sa tala ng istatistik na nasa libro ng PCP II ay noong 1953 ay 1,301 na mga Parokya sa Pilipinas; samakatuwid, makaraan ng tatlumpu't anim na taon sa taong 1989 ay tumaas ang bilang ng mga Parokya ng 2,192, sa tatlumpu't anim na taon hanggang 1989 ay ang kabuuang dagdag na estimasyon ng naitayong mga Parokya ay umabot sa 891 at sa kasalukuyan ay patuloy itong nadagdagan ayon sa Union of Catholic Asia News ay sa kasalukuyan ay umaabot sa 3,393 na mga Parokya sa Pilipinas. Sa kabuuang estimasyon ng nadagdagan ang mga Parokya sa Pilipinas na umaabot sa 1,203 na mga Parokya sa Pilipinas sa kasalukuyan kumpara sa 1989. Ganyan dapat ang mga parokya na inaasahan na maitayo na mga Parochial Chapter ng Catholic Faith Defenders. Halos matagal mula nang naitayo ang Catholic Faith Defenders sa pamumuno ni Atty. Mel Caumeran ay kakaunti pa lamang ang iilang naitayo na mga Parokya bilang Parochial o Lokal Chapter sa naturang organisasyon. Hindi rin sapat ang ginawa nina Bro. Ramon Gitamondoc at ni Bro. Ryan Mejillano ang pagkakatatag ng Parochial Chapter dahil sa laki ng bilang ng mga Parokya sa Pilipinas. At halos ang mga pangalan ng chapters sa hindi naging ispesipiko ang istruktura at lalo na anong klaseng chapter ang kanilang itinatag at walang nakalagay sa Constitutional and By-Laws na magtatag ng isang Local Chapter na batay sa istruktura ng Local Government Unit ng Pilipinas ito ay - Probinsya, Munisipalidad at Lungsod, at Barangay.

    Hindi rin sapat ang kanilang mga ginagawa na saan ang paghahangad ng pagkakaroon sa amin ng Diocesan Chapter na saan nakasaad din na magsisimula dapat sa Parochial Chapter na saan halos nasa isang libo ang estimasyon ng Parokya sa Pilipinas. Minadali lamang ang proseso ng strategic plan o mapa na walang konsultasyon sa lahat kahit mga miyembro ng organisasyon o naghahangad na maging miyembro ng organisasyon na hindi nakasisiguro kung ano ang nararapat na mas alternatibong solusyon upang mas masisiguro na maitatag talaga ang mga chapters ng Catholic Faith Defenders sa buong Pilipinas sa mga Diyosesis at mga Parokya.

    Naalala ko ang political drama na ang pamagat ay "Bayan Ko" kung saan sa unang araw ng panunungkulan ni Joseph Santiago ay ang Bayan ng Lagros ay halos maraming problema na kinakaharap ng kanilang bayan na isa sa mga isyu na kinakaharap ay ang sistema ng pamamalakad ng gobyerno, ang kalusugan ng mamamayan ng Lagros, ang imprastraktura, ang sistema ng edukasyon, at ang kalikasan, na kung saan naghahari ang Gobernador ng Civilano na si Gov. Antonio Rubio, Sr., halos hindi na masikmura ang kalagayan ng Probinsiya ng Civilano at ng Bayan ng Lagros sa mga kinakaharap na mga isyu ng kanilang komunidad. Isa rin dito sa mga isyu na kinakaharap ang pamumuhay ng pamilyang Rubio na kung saan tinitingnan ng bawat mamamayan ang ginagawang pamumuhay at ang kinakaharap na isyu sa pagkasangkot ni Gov. Rubio ng iligal na pagtotroso, na saan napakamarangya ang kanilang pamumuhay. Si Joseph Santiago naman ay isang simpleng mamamayan at anak ng isang yumaong mamamahayag na si Ernesto Santiago na binaril ng di kilalang salarin na dahil na rin sa walang takot niyang isiniwalat ang katotohanan ukol sa illegal logging. 

    Ang napanood na drama ng "Bayan Ko" ay ito ang pumukaw ng atensyon sa mga iilang public servant na nagpamalas ng pagiging produktibo na inuuna ang kapakanan ng lahat bago ang kanilang interes. Ang Alkalde ng Bayan ng Narra, Palawan na si Gerandy Danao ay isa sa mga naging inspirasyon na kahit isang simpleng mamamayan at hindi isang propesyunal o mayaman o may kaya at kahit wala man pera ang kanyang ginagawa lalo na sa kanyang kampanya ay nagpapatuloy pa rin ang kanyang kampanya kahit may suporta ng mamamayan alang-alang sa paghahangad ng mamamayan ang pagbabago na inaasahan sa kaunlaran ng kanilang bayan. Si Konsehal Arnel Garces ng Lipa sa Batangas ay isang sepulturero at nahalal bilang konsehal ng kanilang lungsod na tunay na nagpamalas ng kanilang dedikasyon na hindi hadlang ang kanilang katayuan sa buhay upang magsilbi sa komunidad, bayan at sa organisasyon, basta iba ang pinili ng mamamayan na ang mahalaga ay maabot ang kanilang serbisyo publiko sa mga komunidad. Si Mayor Vico Sotto ng Pasig ay inuuna niya ang kapakanan ng Pasigueño lalo na sa pangangailangan ng kanilang lungsod at sa inaasahan na pagbabago sa kanilang lungsod na saan lumalago ang Pasig sa aktibong tugon na nararamdaman at nararapat maabot ng mga Pasigueño na ang lahat ng ito ay ang mahalaga ay magtutulungan ang bawat isa sa ikauunlad ng kanilang lungsod. Ganito dapat ang mga lingkod ng organisasyon dapat inuuna nila ang kapakanan ng komunidad. 

    Nakakalungkot isipin na iilan sa mga nahalal na mga National Board of Governors ay mga propesyonal ngunit ang mga ginagawang mga patakaran at pagpapatakbo ng organisasyon at sa responsibilidad na ginagawa lalo na ang pagkakasapi ng organisasyon na layong matulungan ang Simbahan sa pagpapalago ng misyon ni Kristo ay walang kaakibat na pagbabago o mga hakbang kahit sa ginagawa ng administrasyong Mejillano ang stratehiya na mapa at plano ng Catholic Faith Defenders sa gawain at layunin sa kapakanan ng Simbahan ay malabo at kailangan dinggin ang boses ng bawat miyembro at ng naghahangad na maging bahagi ng organisasyon upang paglingkuran ang sambahayan ng Simbahan sa tatahakin na maisakatuparan ang hangarin ng PCP II at ng Simbahan.

    Ikumpara natin ang mga Senador ng ating bansa halos sina-sideline nila ang pagiging Senator dahil ginagamit din bilang negosyo at lalo na sa mga National Board of Governors ng Catholic Faith Defenders ay sina-sideline nila dahil sa kanilang pagtutok sa kanilang mga trabaho at paminsan-minsan din silang nagtitipon kahit bisperas ng National Convention at ng mga pagpupulong ngunit balak ko sana na pakinggan ang aming rekomendasyon o mga saloobin upang mapalago at mapabago ang inaasahan ng organisasyon at sa misyon ng Simbahan. Ito ang hamon sa mga miyembro ng Catholic Faith Defenders na dapat maghalal sila ng isang kandidato na buong-buo ang kanilang paglilingkod at malinaw nawa sana ang kanilang tinatahak na layunin para sa kapakanan ng Simbahan. 

    Sabi pa nga ni Bro. Eric Romero, "bisan pa ug diocesan chapter ang itukod kung naay issues ang CFD diha dili gihapon magprosper dapat iresolve gihapon, dapat naay spiritual director na ituboy ang Obispo", ngunit ito ang aking ibabato sa kanya, ang masasabi ko ay kinakailangan pa rin na maresolba ang issue ukol dito ngunit ang kulang na lang ay ang estadistikang plano kung paano natin mapag-usapan kahit sa Obispo at sa kahit sinong tao na na-involve sa isyung kinakaharap ng Diyosesis ngunit samakatuwid but I will criticize Bro. Eric for the objective na huwag pa ring hadlangan ang paghahangad ng pagkakaroon ng Diocesan Chapter  ngunit itutuloy ko pa rin ang aking hangarin para sa kinabukasan ng Simbahang Katoliko.

    Iiwanan ko ang maraming katanungan sa lahat ng mga miyembro ng Catholic Faith Defenders na itinatag ni Atty. Mel Caumeran na kayo ang nagluklok sa mga Board of Governors. "Ang istratehiyang mapa o plano ay makabubuti ba sa organisasyon?" "Ang nakasaad ba sa Constitutional and By-Laws ay sapat ba ito para sa kapakanan ng Simbahan?"

    Ito ang aking mga suhestiyon para sa pagsasakatuparan ng kapakanan ng organisasyon ng Catholic Faith Defenders ay ang mga sumusunod - (1) Suriin at mareporma ang Constitutional and By-Laws ng Catholic Faith Defenders - Nais namin mareporma ang Constitutional and By-Laws sa Artikulo III, Section 3 at iba pang probisyon ng kanilang konstitusyon na ang nilalaman dapat ay ang pagsumite ng Application o kahit ano ay dapat may dalawang pagpipilian kahit ikaw ay magtatag ng Diocesan o Parochial Chapter batay na hindi po dapat kung saan siya nakatira, dapat ang malaking suhestiyon na inaasahan namin ay ang ito ay batay sa pangangailangan ng bawat nanaisin na maging miyembro. (2) - Ukol sa Endorsement o Recognition ng Obispo. - Kung ang Obispo ay wala pang tugon ukol sa kalagayan ng pagkakatatag ng Diocesan Chapteral organization ay dapat maitatag pa rin ang Diocesan Chapteral organization sa layunin na uunahin ang istruktura ng organisasyon at dapat ay nasa pangangalaga pa rin ng Catholic Faith Defenders ng Pilipinas, lalong-lalo na sa pagkakatatag ng mga Parokya bilang Parochial Chapter sa buong Parokya sa Pilipinas. (3) - Dapat direktang maitatag ang Diocesan Chapteral Organization at hindi Parochial Chapter (kung ang kanyang hinangad ay para lamang sa kanyang Parokya lamang; kung hindi Parokya, kung Diocese ang kanyang nanaisin dapat Diocesan Chapter) kailangang maitatag ang Diocesan Chapter dahil dapat sa kanila dapat ibigay ang responsibilidad lalo na sa mga naghahangad na maging bahagi ng chapteral organisasyon na ito at paghahatiin ang libu-libong Parokya sa Pilipinas batay sa populasyon ng kani-kanilang mga Diocese ngunit dapat may kalahating responsibilidad ang Catholic Faith Defenders sa National Office na pinamunuan ni Bro. Ryan Mejillano at ang National Office at ang Board of Governors ay dapat ding magpadala ng kinatawan ng miyembro ng Catholic Faith Defenders sa iba't-ibang chapter sa Pilipinas maging kahit malapit na CFD Chapters upang maisakatuparan ang paghahangad ng mga Diocesan Chapters na makumpleto dapat ang mga Parochial Chapters sa buong bansa. (4) - Ang mga mission stations ay hindi kuwalipikado bilang isang Parochial Chapter sa halip ay dapat nasa ilalim ng hurisdiksiyon ng Diocesan Chapters. Ginawa ang mission stations sa mga pangangailangan ng Diocese sa mga far-flung areas na malayo sa Simbahan at lalo na ang mga katutubong Pilipino 

    Ang layunin ng adhikain sa naturang artikulo na ito ay upang mapakinggan ang aking saloobin sa lahat ng mga miyembro ng Catholic Faith Defenders na pinamunuan ni Atty. Melquiades S. Caumeran Sr., at sa kasalukuyang pinuno na si Bro. Ryan Mejillano, na ako'y nakikitaan ng mga maraming problema at suliranin sa organisasyon ng Catholic Faith Defenders na dapat nilang tutukan bago nila dapat gawin ang kung ano-anong istratehiyang plano o mapa na makabubuti sa organisasyon. At sa mga mission stations na sakop ng kanilang Diocesan Chapter ay dapat magtatag ng istrukturang chapteral para sa mga mission stations na tatawaging Diocesan Territorial Chapteral Missionaries upang matulungan ang mga mananampalataya na nasa malalayong lugar sa pagsasakatuparan na maabot ang layunin ng organisasyon sa pagpapalaganap ng misyon ni Kristo sa malalayong lugar at sa Simbahang Katoliko na pamumunuan ng Gobernador-Heneral na itinalaga ng Diocesan President ng organisasyon.

    Nawa'y sa lahat ng miyembro ng Catholic Faith Defenders ay dapat kalampagin ang kanilang desisyon at alamin ang suliranin ng problema ng organisasyon lalo na ang nahihirapan sa paghahangad na maging bahagi ng organisasyon. Ito ang hamon na dapat harapin ng bawat miyembro ng Catholic Faith Defenders.

    Marbel Is Not Yet Lost!

Passionist Fathers’ provincial superior dies at 55

Fr. Louie Fuentespina, CP. PASSIONIST FATHERS

By CBCP News

November 9, 2022

Manila, Philippines

Fr. Louie Fuentespina, the provincial superior of the Passionist Fathers in the Philippines, died on November 8. He was 55.

The priest’s congregation did not announce the cause of his death but said they are taking his demise with “deep sadness”.

“Thank you, Fr. Louie for your faithful ministry as a servant and priest of God in the Congregation of the Passion of Jesus Christ. Rest in God, Father Louie,” it said on social media.

Fr. Fuentespina professed his perpetual vows as a member of the Passionist Fathers in 1994. He has ordained a priest four years later.

His wake will be held at the Holy Cross Spiritual Center in Calumpang, General Santos City until Nov. 13.

He will be laid to rest at the Passionist Cemetery after the funeral Mass at the Holy Cross Parish Church at 3pm on Nov. 14.

Works Cited

Passionist Fathers’ provincial superior dies at 55. (2022, November 9). Retrieved from CBCP News: https://cbcpnews.net/cbcpnews/passionist-fathers-provincial-superior-dies-at-55/

Is the Diocese of Marbel one of the multiracial Catholic Dioceses in the Philippines?

 

   Kublai Millan. Bangkapayapaan. Facebook. October 16, 2020 

     The Archdiocese of Singapore also has a comparison with the Diocese of Marbel, with a mix of Chinese Ethnic, Malay Ethnic, and also Hindu people. In the Histories of South Africa, we are highlighting the events of several facing discrimination in South Africa, South Africa also a multiracial country they are facing discrimination also, especially racial discrimination, and the implementation of the white people called ‘apartheid’ as citing this information, “The white minority (less than 20%) controlled the vastly larger black majority. The legally institutionalized segregation became known as apartheid. While whites enjoyed the highest standard of living in all of Africa, comparable to First World Western nations, the black majority remained disadvantaged by almost every standard, including income, education, housing, and life expectancy. The Freedom Charter, adopted in 1955 by the Congress Alliance, demanded a non-racial society and an end to discrimination.” (South Africa, 2022) In speaking of apartheid, “Apartheid (“apartness” in the language of Afrikaans) was a system of legislation that upheld segregationist policies against non-white citizens of South Africa. After the National Party gained power in South Africa in 1948, its all-white government immediately began enforcing existing policies of racial segregation.” (Apartheid, 2010) The bad effects of apartheid are the probable cause of discrimination also as we cited in this statement on this that how apartheid also started, in this citation, “ Racial segregation and white supremacy had become central aspects of South African policy long before apartheid began. The controversial 1913 Land Act, passed three years after South Africa gained its independence, marked the beginning of territorial segregation by forcing black Africans to live in reserves and making it illegal for them to work as sharecroppers.” (Apartheid, 2010). 

        Because of apartheid, South Africa has been facing several violence and discrimination for their calling to end discrimination, many activists like Nelson Mandela have also been imprisoned due to his campaigning for ending discrimination and also for his goal that people have equal rights and equality with each other regardless of their race or color of their skin and their culture. Aftermath,   the apartheid system in South Africa was ended through a series of bilateral and multi-party negotiations between 1990 and 1993. (Negotiations to end apartheid in South Africa. (2022, August 9). , 2022).

        As late Prime Minister Lee Kuan Yew visioning Singapore for the common good of everyone, “There is nothing to be worried about it. Many things will go on just as usual. But be firm, be calm. We are going to have a multi-racial nation in Singapore... Everybody will have his place: equal; language, culture, religion.” (In quotes: Lee Kuan Yew, 2015) As we remembered citing, Singapore is not a Malay Nation, not a Chinese nation, and not an Indian nation but are a Singaporean Nation.

        I am confused about our Diocese, even in the Diocese of Marbel, people are thinking, “what is the Diocese of Marbel?” they informed me that the Diocese of Marbel is for South Cotabato but not including GenSan and Sarangani, are also literally they are said that the Diocese of Marbel is for GenSan, and others said that the Diocese of Marbel is speaking Hiligaynon, etcetera as I commonly heard to my fellow communities. All of these are telling misinformation about our Diocese. Remember, the Diocese of Marbel have a race and language a culture besides to their predominantly Catholic also. In some parts of the History of our Diocese; Prior to 1939, the population of southern Cotabato consisted mostly of Maguindanao Muslims and pagan tribal groups. Organized migrations to the coastal areas along Sarangani  Bay started during  the American time. The first recorded batch of  Christian colonists  landed in Glan in 1914, followed by another batch  in 1915. A small group of Christian settlers also settled in Makar in 1916. In the Kiamba area some groups of homeseekers from the Ilocos region had settled from 1920 to 1926. A group of families from Nueva Ecija also established themselves in Baluan, Polomolok and Tupi in 1930. These were the original pioneers who had ventured  into the new land. Soon, they would be joined by thousand others, who like them, were urged on by the same dreams.

    On February 11, 1939 President Quezon issued Proclamations No. 383 and 384 reserving the Koronadal Valley area for new settlement projects. Koronadal Valley, was described at that time, as a narrow plain about 80 kilometers long, extending from Lake Buluan all the way to Sarangani Bay. The valley was divided  into 3 parts: Northern Koronadal (Lutayan-Marbel area), Middle Koronadal (Tupi-Polomolok area), and Southern Koronadal (Lagao-Dadiangas area). Marbel area was covered by a sea of cogon and talahib; Tupi by thick forests; and Dadiangas by silibon and dadiangas trees. This vast expanse of land was just waiting to be developed. Plans were being readied for this very purpose. A big government project was underway. This project  called for the bringing of new settlers into the Koronadal Valley with government support and supervision. General Paulino Santos was appointed General Manager of this government undertaking. 

        The first group of Christian settlers led by General Santos landed on the shores of Dadiangas in the morning of February 27, 1939. Upon arrival the newcomers saw what lay before them: "lonely stretch of shoreline ... one vast emptiness marching out to the very foot of brooding hills and mist-shrouded mountains". Some were filled with dismay at what they saw. But after the initial shock wore off, and realizing that somehow there was no turning back, the immigrants disembarked and were met by local residents and later by officials from the municipal district of Glan. Soon after, the serious tasks of laying the foundation for a new life began. Temporary shelters were built, the land surveyed and distributed, new crops planted - administrative structures had been set up. In early March the first settlement was established in Lagao.

        On June, 1939 President Quezon approved Commonwealth Act No. 441 creating the National Land Settlement Administration (NLSA). This was the signal many were waiting for. Soon influx of would-be settlers poured in from Luzon and the Visayas. The Catholic population, too, was swelling rapidly. Fortunately, in October of the same year, and a few months after the first settlers arrived in Lagao, the Oblate Fathers also came and started work in the south. For 19 years, (from 1939 to 1958), as the government were building settlements, the OMI missionaries were also there building the Church. However, we will say that even the Diocese of Marbel is no single dominant language spoken in the area but several. These are the regional languages of the different settlers who, during the first five decades of this century migrated here from Luzon and the Visayas. Some of these languages are Ilonggo, Cebuano, Tagalog, and Ilocano, and other languages are inhabited in the Diocese.  (History of the Diocese of Marbel, 2004) 

        We would say to ourselves that the Diocese of Marbel should be proud of us even for the proof of evidence that is commonly known of us as one of the multiracial Dioceses in the Philippines in the Philippine Catholic Church. I hope whether regardless of inside or outside of the world of Catholicism and regardless of race and culture and language of every people. I want to inform you that the Diocese of Marbel is not from South Cotabato only but Diocese of Marbel is the compromise of the co-province of South Cotabato and Sarangani and also in GenSan and Barangay Milbuk, Palimbang, Sultan Kudarat. And also, the Diocese of Marbel is not the Diocese of South Cotabato, it is not the Diocese of General Santos, nor the Diocese of Sarangani and Milbuk, but the Diocese of the compromise places as mentioned on those territories. The Diocese of Marbel is not the Diocese of the Ilonggo, it is not the Diocese of the Cebuano, it is not the Diocese of the Tagalog, it is not also the Diocese of Ilokano, nor each ethnic group. I telling you the Diocese of Marbel is one of the considered known as multiracial Dioceses in the Philippine Catholic Church that you’ve compared to the Archdiocese of Singapore and to the Dioceses in South Africa as we based on our History of the Diocese. I hope you may inspire this for my principle of establishing the Catholic Faith Defenders in the Diocese of Marbel.

        People would aware of this, in our Diocese even in the Diocese of Marbel and this is the lesson of every people. In sincere respect and sensitivity to their neighborhood.

References:

Apartheid. (2010, October 7). Retrieved from History: https://www.history.com/topics/africa/apartheid#:~:text=Apartheid%20(%E2%80%9Capartness%E2%80%9D%20in%20the,existing%20policies%20of%20racial%20segregation.

History of the Diocese of Marbel. (2004, April 14). Retrieved from Diocese of Marbel: http://marbeldiocese.freeservers.com/history.htm

In quotes: Lee Kuan Yew. (2015, March 22). Retrieved from BBC : https://www.bbc.com/news/world-asia-31582842

Negotiations to end apartheid in South Africa. (2022, August 9). . (2022, August 9). Retrieved from Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Negotiations_to_end_apartheid_in_South_Africa

South Africa. (2022, October 6). Retrieved from Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/South_Africa